Στην Ελλάδα μας, το 80% των νοικοκυριών κρατιούνται από τις γυναίκες, όταν ο μέσος όρος στην Ευρώπη είναι στο 50% με τη μεγάλη διαφορά να την κάνει και πάλι η Σουηδία με 30%. Και θα μου πουν, πολλοί “Ναι! και; Σουηδία θα γίνουμε;” Όχι, δεν λέω να γίνουμε Σουηδία.

Απλά, επειδή οι δουλειές δεν τελειώνουν ποτέ, μήπως, λέω μήπως, να ευδοκιμήσει επιτέλους ο σεβασμός στην ισοτιμία; Το λέγανε οι γιαγιάδες κι οι μανάδες μας, το λέμε κι εμείς. Κι αυτή είναι η αλήθεια. Πιάνεις να κάνεις το ένα και σου βγαίνουν από τον «οικιακό κουλοχέρη» άλλα δέκα. Και δεν πανηγυρίζεις, ούτε φωνάζεις, «κέρδισα, κέρδισα». Δεν κέρδισες, απλά «την πάτησες» και “δατς λάιφ” θα σου πούνε όλοι.
Ποιος είναι λοιπόν ο πιο αδύναμος κρίκος; Ποιος πρέπει να φύγει ή αλλιώς να βοηθήσει; Όσες κουβέντες και να γίνουν, όσο και να έχουμε εξελιχθεί σαν είδος, όσοι καυγάδες κι αν έγιναν ανάμεσα σε ζευγάρια,  σε οικογένειες με τρεις μαντραχαλάδες να τα περιμένουν όλα στο χέρι, δυστυχώς δεν αλλάζουν και πολύ τα πράγματα. Σαφώς υπάρχει αυτό το 20% της έρευνας που μας αφήνει να αισιοδοξούμε και να ελπίζουμε και να καμαρώνουμε (να μην καμαρώσουν κι αυτές οι μάνες που κατάφεραν να ξεπεράσουν το σύμπλεγμα της «Ελληνίδας μάνας» και μεγάλωσαν το αγόρι τους ισότιμα με το κορίτσι τους;)
Εκατομμύρια χρόνια πέρασαν από τότε που ο μάτσο Νεάντερταλ (και μάτσο και Νεάντερνταλ, δεν έχω χειρότερο) έσερνε στο χώμα την κυρία του από το μαλλί και δεν σήκωνε κουβέντα. Αυτός έφερνε το φαΐ στη σπηλιά, οι υπόλοιποι δεν δικαιούνταν λόγου. Τυχαία νομίζετε, κουβαλούσε το ρόπαλο; Στη συνέχεια τι κι αν έγινε ο διάσημος κ. Φλίνγκστοουν (από το χέρι ενός ακόμη φαλλοκράτη(;) σκιτσογράφου) δεν άλλαξε τίποτα εκτός από μικρές προοδευτικές κινήσεις και κάτι μικρο δωράκια που
έκανε στην κυρία του.
Μεγάλο το θέμα και από όπου και ν α το πιάσω θέλω σελίδες, πολλές σελίδες.  Θα το κάνω μια άλλη φορά, όμως γράφοντας για ένα τυπικό 24ωρο στο δικό μου σπίτι ( που είμαι σχεδόν σίγουρη πως θα μοιάζει με το δικό σας).  Να προλάβω πριν, να διαβάσω και τα απομνημονεύματα μεγάλων αντρών μήπως και ξαφνιαστώ ευχάριστα, διαβάζοντας πως εκτός από τα επιτεύγματα τους κατάφεραν να βράσουν ένα αυγό ή να βάλουν το ποτήρι τους στο νεροχύτη.
Το ξέρουμε όλοι πως, όσα «σμάρτ» και να έχουμε, με τελευταίο το «έξυπνο σπίτι» δυστυχώς αυτό το σπίτι δεν καθαρίζεται μόνο του. Γιαυτό το λένε κι “έξυπνο” πια. Τι νομίζατε, χαζό είναι να αυτοκαθαρίζεται; Όσο «έξυπνο» κι αν το κάνουν οι άξιοι της τεχνολογίας θα το αφήσουν με ένα μικρό κουσουράκι έτσι ώστε να μην αφήσει να ξεφύγει η κυρία του κυρίου από το νεροχύτη του. Όλα κανονισμένα, σας, λέω.
Οργανωμένο σχέδιο η διανομή των ρόλων «ανανταμ, μπαμπανταμ». Κι εγώ δεν καταλαβαίνω, ένα πράγμα. Ένα μόνο.
Πείτε, πως η γυναίκα δεν δουλεύει, οπότε θα την κάνει τη «βρώμικη δουλειά». Θα ήθελε και πάλι ένα χεράκι βοήθειας βέβαια, έτσι, για την ηθική υποστήριξη, βρε αδελφέ ή γιατί τυγχάνει να μην είναι τόσο ατρόμητη,  ώστε να φτάσει να καθαρίσει τα τζάμια στον έβδομο ακροπατώντας στο εξωτερικό περβάζι παρέα με τα περιστέρια. Κι έρχεται η μοναδική μου ερώτηση: Αφού το μεγαλύτερο ποσοστό γυναικών παγκοσμίως εργάζονται, γιατί οι κύριοι Φλίνγκστοουνς αυτού του κόσμου, δεν συμμετέχουν στις δουλειές ενός σπιτιού; Και μην μου απαντήσετε, τα κλισέ: «η μαμά τους φταίει, έτσι τα μεγάλωσε» γιατί πια αυτό δεν είναι επιχείρημα. Είναι μόνο μια κλισέ απάντηση που έπρεπε να σταματήσει να δίνεται τουλάχιστον από τη δεκαετία του ’70. Αλήθεια έχει μέσα  αλλά δεν επιτρέπεται να συνεχίζουμε να το λέμε γιατί τα ποσοστά τότε δεν αλλάξουν ποτέ μην κατηφορίσουν κιόλας, δεν ξέρω.

Και  τώρα “τροφή για σκέψη”: Ένα αγόρι μεγαλώνει, δεν μένει πάντα ο μικρός που η μαμά του του καθαρίζει το φρούτο. Πάει στο στρατό και καθαρίζει πατάτες και τουαλέτες και στρώνει το κρεββάτι του, πλένει τα ρούχα του, γυαλίζει τα παπούτσια του. Και δεν κάνει μόνο αυτά. Έχει κι ασκήσεις και καψώνια και σκοπιές και έπειτα πρέπει να κάνει τα παραπάνω. Άρα; Τι είναι αυτό που κάνει τα αγόρια να γυρνούν σπίτι τους, το πατρικό, το εργένικο, το φοιτητικό, το συζυγικό και να περιμένουν πως η άλλη, η ατρόμητη, θα κάνει τις δουλειές τους; Έχω τη δική μου απάντηση αλλά θα ήθελα πολύ να μάθω και τη δική σας. Αν θέλετε τη μοιράζεστε μαζί μου και που ξέρετε, μπορεί αυτό να είναι ένα τικ στη λίστα με τις απαντήσεις στις πιο δύσκολες ερωτήσεις, έβερ.

Άντε, πάω τώρα γιατί έχω δουλειές.