Όνειρο

Στο όνειρο που είδα χθες βράδυ, πέρασα πολύ ωραία. Ακούγεται κάπως παιδικό κι αφελές αλλά στον ύπνο μου περνάω καλύτερα απ’ ότι στον ξύπνιο μου. Γύρισα ξανά στα ’90ς κ στα ’00ς!! Μια αχτίδα του ήλιου μ’ άγγιζε όταν στο όνειρο μου ζούσα την παλιά αγαπημένη ζωή μου! Έτσι ηλιόλουστη ένιωθα εκείνον τον καιρό. Τότε που απλά δεν ανησυχούσα, που ήμουν ατρόμητη κ έπαιρνα ρίσκα! Εκείνες τις μέρες που σημείωνα στο Αθηνόραμα τις θεατρικές παραστάσεις κ τις ώρες μεταμεσονύκτιων προβολών και που πήγαινα στο γραφείο ξενυχτισμένη αλλά τόσο γεμάτη ενέργεια και πνευματική διαύγεια. Τότε που πίστευα πως θα έχω για πάντα μια επιτυχημένη δουλειά, που ταξίδευα κ δεν αποταμίευα γιατί ήμουν νέα και πίστευα πως έχω όλον τον καιρό μπροστά μου. Τον όμορφο εκείνο καιρό που με τις φίλες μου συζητούσα για παπούτσια, φορέματα κι όμορφους άντρες κι εξόδους και καλοκαίρια στα νησιά. Σαν ένα επεισόδιο του sex and the city που δεν προβάλλονταν στην τηλεόραση αλλά ήταν το δικό μας reality show. Ψώνια και καφέδες, συναντήσεις κι έξοδοι σε club και bar. Φλέρτ στο γραφείο, στο λεωφορείο, στα νυχτερινά μαγαζιά, τηλέφωνα σε χαρτοπετσέτες και λοξές ματιές . Πρωινό τα Σαββατοκύριακα κι εκδρομές, σινεμά και γέλια δυνατά από αυτά που δεν σταματούν μέχρι να σε πονέσει η κοιλιά σου. Ξύπνημα χωρίς ζόρι, περπάτημα ζωηρό, δουλειά με κέφι και δημιουργικότητα, μετά βόλτα, ποτό κι επιστροφή στο σπίτι γεμάτη χαρά κι αισιοδοξία! Λίγος ύπνος πολλή ζωή! Όλα αυτά ονειρεύτηκα χθες το βράδυ κι έτσι …έζησα ξανά κι αγάπησα από την αρχή τη ζωή. Όπως αγάπησα τον πρότερο, έντιμο βίο μου, μόνο που τότε δεν ήξερα πόσο ανέμελος, διασκεδαστικός κ όμορφος ήταν! Σαν ένα όνειρο!


The dream

In the dream I had last night, I had such a wonderful time. It may sound childish or naïve, but in my sleep I often feel better than I do when I’m awake. I went back to the ’90s and the ’00s! A sunbeam touched me as, in my dream, I was living my old beloved life again. That’s how radiant I felt back then. Those were the years when I simply didn’t worry, when I was fearless and took risks.

The days when I would circle theatre plays in Athinorama and check the times of the late-night screenings, and go to the office after a night out—sleep-deprived but full of energy and mental clarity. When I believed I would always have a successful job, when I travelled and never saved money because I was young and thought I had all the time in the world.

Those beautiful days when my friends and I talked about shoes, dresses, handsome men, nights out, and summers on the islands. Like an episode of Sex and the City that wasn’t on TV but was our own private reality show. Shopping and coffees, meetups and nights out at clubs and bars. Office flirting, bus flirting, nightclub flirting—phone numbers on napkins and sideways glances.

Weekend brunches and getaways, movies, and loud laughter—the kind that doesn’t stop until your stomach hurts. Waking up effortlessly, walking with a spring in my step, working with joy and creativity, then going for a drink, a stroll, and returning home filled with happiness and optimism.

Little sleep, lots of life!
All this I dreamed of last night, and in that dream… I lived again and loved life all over again. I loved my former, honorable life — only back then I didn’t know how carefree, fun, and beautiful it really was. Like a dream.

Κοινοποίησε το άρθρο