Ένα λογοτεχνικό ημερολόγιο της ζωής.

Σε αυτή τη σειρά εξερευνώ τα μικρά κομμάτια της καθημερινότητας που διαμορφώνουν αυτό που είμαι. Μέσα από προσωπικές λίστες, αποτυπώνω:

  • Τις μικρές χαρές που φωτίζουν τις μέρες μου. Τις δυσκολίες, τις ενοχλήσεις και τις στιγμές που με δοκιμάζουν.Τους ανθρώπους, τους τόπους και τις στιγμές που αγαπώ. Τις εκπλήξεις και τις εμπνεύσεις που μου γεννούν σκέψεις και δημιουργία. Κάθε λίστα είναι ένα παράθυρο στον εσωτερικό μου κόσμο, μια αντανάκλαση των εμπειριών, των παθών και των σκέψεών μου για τη ζωή.

     Από την παρηγορητική τελετουργία ενός πρωινού καφέ, μέχρι τις μικρές ενοχλήσεις που δοκιμάζουν την υπομονή μου, αυτές οι λίστες χαρτογραφούν το τοπίο των συναισθημάτων, των σκέψεων και των αναμνήσεών μου.
ΛΙΣΤΑ 1. – ΝΑ! ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!

να επιμένουν όταν λέω όχι, δλδ (όσοι δεν ακούνε)

να βγαίνω συχνά ( βγαίνω όταν το επιθυμώ πολύ κι όχι επειδή δεν με χωρά το σπίτι μου)

να κάθομαι κάπου για πολλή ώρα, δλδ (αρχίζω και βαριέμαι)

να κάνω αργούς περιπάτους, (προτιμώ το αθλητικό περπάτημα)

να χαζεύω τις βιτρίνες, (το βρίσκω χάσιμο χρόνου)

να πηγαίνω για ψώνια, (ψωνίζω μόνο όσα πραγματικά χρειάζομαι)  

να μιλάω πολύ στο τηλέφωνο, δλδ (ας τα πούμε από κοντά)

την αγένεια, δλδ (την έλλειψη παιδείας και ήθους)

τη βρωμιά, δλδ( να υπάρχει κάποια σωματική ή ψυχική ασθένεια, να μην υπάρχει κίνητρο ή να υπάρχει αμέλεια απέναντι στην καθαριότητα)

την ακαταστασία,( όταν υπάρχει αμέλεια κι όχι όταν είναι σύμπτωμα μιας αγχωτικής περιόδου ή μιας βαθύτερης συναισθηματικής δυσκολίας )  
τη γκρίνια, δλδ (να μην εκτιμώ όσα και όσους έχω γύρω μου)

την αγνωμοσύνη, δλδ (να μην εκτιμάται η προσφορά επειδή  ο αχάριστος δεν έχει τη δύναμη, την επιθυμία ή το μεγαλείο ψυχής για να το αναγνωρίσει)  
τη μιζέρια, δλδ (την αίσθηση ανικανότητας ελέγχου της ζωής μας, την απαισιοδοξία, την έλλειψη αυτοπεποίθησης και την πεποίθηση ότι δεν έχουμε τη δύναμη να αλλάξουμε την κατάστασή μας)
 
την πολυλογια, δλδ (όταν δεν υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία)

την «αρμένικη» επίσκεψη, ( ο διακριτικός επισκέτης προσφέρεται να φύγει πρίν η επίσκεψη του χαρακτηριστεί υπερβολική.)

αυτούς που τα ξέρουν όλα, δλδ ( τους ανασφαλείς, με χαμηλή αυτοπεποίθηση και την ανάγκη για έλεγχο)

τους “ όλα Καλά θα πάνε”, δλδ (όταν δεν υπάρχει πραγματική αισιοδοξία αλλά η δυσκολία αντιμετώπισης μιας δυσάρεστης πραγματικότητας)

τους ευθυνόφοβους, δλδ (όσους δεν αντιμετωπίζουν το τραύμα τους – φόβος = τραυματική εμπειρία-)

αυτούς που αυτοπροσκαλούνται, δλδ (τους κοινωνικά αγενείς)  

αυτούς που κάνουν ότι κάνεις, δλδ (τους χωρίς δική τους ταυτότητα)

τη ζήλεια, δλδ (την ανασφάλεια και την παρεξηγημένη αντίληψη πως αυτό που έχω εγώ πρέπει να το έχεις κι εσύ)

το φθόνο, δλδ ( την αίσθηση αναξιότητας κάποιου και τη συνεχή σύγκριση του με άλλους)  

την αρνητική περιέργεια, δλδ ( τους παρεμβατικούς και ασεβείς)

όσους δεν διαβάζουν, δλδ (αυτούς που βρίσκουν το διάβασμα χρονοβόρο, ακριβό, βαρετό ή αρέσκονται μόνο στην ψυχαγωγία όπως οι ταινίες, οι σειρές και το ίντερνετ)

την έλλειψη γενικών γνώσεων, δλδ ( την έλλειψη κριτικής σκέψης και περιορισμένης αντίληψης για τον κόσμο και την επικαιρότητα)  

αυτούς που δεν έχουν κανένα πρόβλημα, δλδ (τους αρνητές της πραγματικότητας, την έλλειψη αυτογνωσίας τους, την επιθυμία τους να κρατήσουν την εικόνα τους ανέπαφη και να αποφεύγουν την οποιαδήποτε συναισθηματική δυσφορία ή απειλή.)

τον κομπασμό, δλδ (την υπερβολική καύχηση)

την ξιπασιά, δλδ (την αλαζονική και υπεροπτική συμπεριφορά και την έπαρση)

αυτούς που χρησιμοποιούν συχνά την έλλειψη χρόνου ως δικαιολογία, δλδ (όταν δεν είναι πραγματική αλλά κρύβει την έλλειψη ενδιαφέροντος ή τον φόβο της δέσμευσης για κάτι)
  
τη Λένα Μαντά, (περί ορέξεως κολοκυθόπιτα)  

αυτούς που δείχνουν φωτογραφίες και βίντεο από τα παιδιά τους, τις διακοπές τους, τα καλά τους κ.λπ χωρίς να τους το ζητήσεις, δλδ (*δες για τον κομπασμό –ή γιατί νομίζετε πως η ζωή σας μπορεί να ενδιαφέρει τους άλλους?)  

τους φιλόζωους που θέλουν τα ζώα να μην έχουν τρίχες και να μην λερώνουν, δλδ (τους μη φιλόζωους)

όσους αγοράζουν ζώα αντί να υιοθετούν, δλδ (αυτοί που πιστεύουν πως τα αγορασμένα ζώα είναι πιο «καθαρά» και υγιή με έλλειψη ενσυναίσθησης για τα ζώα και τη θέση τους σε αυτόν τον κόσμο. και όχι όσοι επιθυμούν συγκεκριμένη φυλή )

αυτούς που θεωρούν πως τα σόσιαλ είναι το προσωπικό τους ημερολόγιο και ζητάνε μια [ροσευχή για την επερχόμενη εγχείρηση τους, για να δεχθούν συγχαρητήρια για την επιτυχία του παιδιού τους, καλό ταξίδι στις διακοπές τους κ.λπ, δλδ ( get a life guys)

τους γιατρούς που σε αφήνουν να περιμένεις με τη δικαιολογία πως είναι…γιατροί, δλδ (όσοι θεωρούν “εαυτό ανώτερο”)
τα γκράφιτι – μουντζούρες δλδ ( την έλλειψη παιδείας & το trend )

τα παιδιά δίχως όρια και τους γονείς τους, δλδ (μεγάλη κουβέντα για μια λίστα)

τα σκουπίδια, παντού (η έλλειψη παιδείας, που λέγαμε και η έλλειψη ενσυναίσθησης)

όσους δεν ανακυκλώνουν δλδ, (ευτυχώς, πια, το μεγαλύτερο ποσοστό των Ελλήνων ανακυκλώνει, οι υπόλοιποι δυσπιστούν απέναντι στο σύστημα- όχι άδικα-, δεν ενημερώνεται, δεν τον νοιάζει ή του είπε η ξαδέλφη του μπατζανάκη του που δουλεύει στο εργοστάσιο ανακύκλωσης πως είναι όλα μούφα)

αυτόν που -ακόμα- ψηφίζει αυτό που ψήφιζαν οι γονείς του, δλδ (αυτόν που δεν έχει κρητική σκέψη, που είναι κολλημένος στο παρελθόν, παπαγαλίζει και τρώει αμάσητο ότι του σερβίρουν)  

τις διακοπές τον Αύγουστο, δλδ (την πολυκοσμία, την ακρίβεια, το θόρυβο, τη μάζα, το σόσιαλ το λάφ των μμε)

το τριήμερο σε εθνικές εορτές, απόκριες, του Αγίου πνεύματος κλπ, δλδ (το μποτιλιάρισμα, τα γεμάτα εστιατόρια, την ακρίβεια των καταλλυμάτων, τον όχλο, τη μαζική διασκέδαση)

όσοι πάνε διακοπές ενώ δεν έχουν χρήματα (απλά αναρωτιέμαι πως τα βγάζουν πέρα αφού δεν έχουν χρήματα)

αυτούς που κλαίγονται πως δεν έχουν χρήματα, (δεν τους παρεξηγώ μια κι αυτό, όπως και η τσιγγουνιά, είναι αρρώστια. Δεν θα τους λυπηθώ όμως, κιόλας.)

το Χάλοουϊν, η Μπλάκ Φράιντει κι ο Άγιος Βαλεντίνος, δλδ (καταλαβαίνουμε το γιατί, έτσι;)

τα σουπερμάρκετ και τις ακτοπλοϊκές (γιατί αισχροκερδούν)

 τους μονόπαντους «Πατρίς θρησκεία οικογένεια», (γιατί είναι οπισθοδρομικοί, βαρετοί και κάποιες φορές επικίνδυνοι)

τις λαϊκές και τα πανηγύρια, (γιατί είναι υπερκτιμημένα)

όσους μιλάνε δυνατά, δλδ (όσοι θέλουν οπωσδήποτε ν’ ακουστούν ή να επιβληθούν και όχι γιατί είναι στην κουλτούρα τους ή δεν αντιλαμβάνονται πως η φωνή τους είναι πολύ δυνατή)  

όσους μιλάνε στο κινητό στα μέσα μεταφοράς, (η χρήση του κινητού στα μμμ θεωρείται αγενής γιατί ενοχλεί τους επιβάτες. Γενικά μια θορυβώδης ομιλία που γίνεται δημόσια είναι ενοχλητική κι έχει επιπτώσεις και στην ασφάλεια)  

τους καυγάδες, δλδ (οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει αρνητική συνέπεια στην ψυχική υγεία, δημιουργεί ανασφάλεια και φόβο)  

τον ωχαδερφισμό, δλδ (αυτό που δηλώνει αδιαφορία και αγανάκτηση και δεν βοηθά στην εξέλιξη)

το μέσον, δλδ, (ο όποιος τρόπος εξυπηρετεί, βολεύει, διευκολύνει. δίνει προτεραιότητα στον Έναν επειδή είχε μπάρμπα στην Κορώνη)  

τους χυδαίους ανθρώπους, δλδ (τους άξεστους, ανάλγητους, προκλητικούς, χωρίς τρόπους και ήθος ανθρώπους)

τα μακριά νύχια, (και πάλι περί ορέξεως… υποκειμενική η άποψη αλλά τα θεωρώ μια λαϊκή μόδα, καθόλου πρακτικά στις καθημερινές δραστηριότητεςκαι πηγή βακτηρίων και μυκήτων. Εκτός αν είσαι η Lady Gaga ή η Στικούδη.)
 
ο Λιάγκας και ο Πορτοσάλτε, δλδ (οποιοσδήποτε βρίσκεται σε δημόσια προβολή και  προσβάλλει την κοινή νοημοσύνη, αυτοαναφέρεται διαρκώς και μιλάει επικίνδυνα)

τα αυτοκίνητα με τη μουσική τέρμα, δλδ ( την έλλειψη παιδείας κι ενσυναίσθησης και τον καγκουρισμό)

τις προσκλήσεις της τελευταίας στιγμής, δλδ (θέλω το χρόνο μου)

τη γνώμη σου χωρίς να στη ζητήσω, δλδ (ας μην μπερδεύουμε την αγένεια με την ειλικρίνεια κι όλα μαζί με τη σημαντικότητα)

τη συμβουλή σου δλδ (αν δεν είσαι επαγγελματίας, ποιός είσαι? και με συμβουλεύεις – ειδικά αν δεν στο ζητήσω

τον θόρυβο, (είναι απλά εξουθενωτικός)

την αϋπνία, δλδ, (αυτό που συνήθως υποδηλώνει, άγχος, στρες, κατάθλιψη, κούραση κι έχει επιπτώσεις στην υγεία και στην καθημερινότητα)  
την ασυνειδησία, δλδ (την έλλειψη συνέπειας και την αδιαφορία)

τον Ρέμο και τον Άδωνη, δλδ (ανθρώπους του όποιου συστήματος –  καλλιτεχνικού, πολιτικού ή άλλου)

το σεξ και τη γύμνια παντού σε κάθε σειρά, βιντεοκλίπ, σόσιαλ και ταινία, δλδ (ο ευτελισμός της ανθρώπινης ύπαρξης – όχι μόνο του σώματος αλλά και της ψυχής- για την τηλεοπτική ηδονή, τα φράγκα και τα λάικς)

τους δημοσιογράφους κι εκπαιδευτικούς που δεν ξέρουν ορθογραφία, δλδ (την έλλειψη εκπαίδευσης και τον ευτελισμό του επαγγέλματος)

τους ανορθόγραφους που βαφτίστηκαν ΟΛΟΙ δυσλεκτικοί, δλδ ( όχι τα ευφυή άτομα με δυσλεξία αλλά όσοι τη χρησιμοποιούν για να καλύψουν την απαιδευσιά τους)   

τις παντός είδους κακοποιήσεις, δλδ ( όσοι ασκούν σωματική, λεκτική ή ψυχολογική βία για να υποβαθμίσουν ή να ελέγξουν άλλα άτομα. Η κακοποίηση με τη μορφή βίας, εκφοβισμού και εξαναγκασμού σε ανθρώπους και ζώα)

τους αρσενικούς παλαιάς κοπής, δλδ (αυτόν που έχει συμπεριφορά και αντίληψη που ανήκουν σε παλαιότερες παραδοσιακές κονωνικές αντιλήψεις & μπορεί να συνδέεται με βίαιη ή πατριαρχική συμπεριφορά)   

όσους θεωρούν πως το νοικοκυριό είναι γυναικεία δουλειά και δεν το πληρώνουν, δλδ (την ανισότητα και  την προσπάθεια της γυναίκας για ισορροπία ανάμεσα στην δουλειά και στην φροντίδα του σπιτιού και της οικογένειας χωρίς ορατή βελτίωση της θέσης της και με τον Amale στο απυρόβλητο)

 τους απολιτίκ, δλδ (τους πολιτικά απαθείς κι όχι απαραίτητα ουδέτερους)

τους τσιγγούνηδες, δλδ (όσοι δεν εξοικονομούν γιατί προσέχουν αλλά που ζουν εις βάρος άλλων κάνοντας οικονομία στην τσέπη τους)  

τους ασεβείς, δλδ (τους θρασείς, τους αναιδείς και  προσβλητικούς)  

την έκθεση των παιδιών στα σόσιαλ, (δλδ τι δεν καταλαβαίνουν οι γονείς που ανεβάζουν φωτογραφίες των παιδών και τα εκθέτουν στα αδηφάγα μάτια των πανταχού ανάρμοστων και ανώμαλων?)  

την υπερκατανάλωση, δλδ (την υπερβολική κατανάλωση που ξεπερνά τις πραγματικές ανάγκες, όταν είναι συνέπεια της διαφήμισης,όταν είναι μορφή εξάρτησης και ειδικά επειδή έχει συνέπειες στην κοινωνία και το περιβάλλον)

τους «να ‘χαμε να λέγαμε», δλδ (τους ανύπαρκτους, τους πουθενάδες που δεν λένε τίποτα αληθινό και δεν τηρούν τίποτα απ’ όσα λένε)   

τους wannabes, δλδ (αυτοί που επιθυμούν έντονα να γίνουν κάτι αλλά δεν έχουν τις απαραίτητες ικανότητες ή δεν είναι πραγματικά αυτό που θέλουν να δείχνουν)  

τους νεόπλουτους, δλδ (όσοι πλούτισαν γρήγορα αλλά δεν έχουν καλούς τρόπους και κοινωνική παιδεία, είναι μεγαλομανείς κα επιδειξιομανείς)

τους έχοντες που δεν προσφέρουν, δλδ (όσοι δεν έχουν ενσυναίσθηση ή έχουν την αντίληψη πως η φτώχεια είναι αποτέλεσμα ατομικής επιλογής)  

τους τεμπέληδες, δλδ (όσοι είναι αργοί, νωθροί,οκνηροί και δεν θέλουν ή βαριούνται να δουλέψουν. Τους αργόσχολους γενικά)

τους μη φιλόδοξους, δλδ (όσοι δεν έχουν επιθυμία να γίνουν καλύτεροι)

τους φίλους που δεν είναι δίπλα σου όταν τους χρειάζεσαι, δλδ (άργησες αλλά κατάλαβες πως δεν είναι πραγματικοί φίλοι)

τη στασιμότητα, δλδ (τη μη προσωπική εξέλιξη και την προσκόλληση στα ίδια)

τους παρτάκηδες, δλδ (όσοι δεν είναι ανιδιοτελείς και  δεν προσφέρουν ποτέ τίποτα αφιλοκερδώς )  

τους μη ευέλικτους, δλδ (όσοι δυσκολεύονται να προσαρμοστούν σε αλλαγές ή νέες καταστάσεις, να σκεφτούν εναλλακτικές λύσεις και να διαχειριστούν λάθη)

το κινητό 24/7, δλδ (να σώσουμε όσα εγκεφαλικά κύτταρα  έχουν απομείνει και να έχουμε πραγματικά hobbies)

τα must, δλδ ( τη μαζική επιθυμία όλων όσων μας πασάρουν για απαραίτητα και life style αποδεκτά)

την αυτοπροβολή, δλδ (την όποια πρόκληση εντυπώσεων κι επιδίωξη της επιθυμητής εικόνας χωρίς λόγο και σύνεση)

Κοινοποίησε το άρθρο