…και κάπως έτσι, με όσα μας απασχολούν καθημερινά  αλλά και  της δύσκολης  συνειδητοποίησης  του τι συμβαίνει γύρω μας και προ παντός μέσα μας, ξεχάσαμε να ερωτευόμαστε.

Ξεχάσαμε!.. πως είναι να  φλερτάρεις  με νόημα. Να κοιτάς κάποιον και  να του μιλάς με τα μάτια κ ας μην έχεις προλάβει να τον γνωρίσεις.

Ξεχάσαμε το καρδιοχτύπι  στην αναμονή των ραντεβού, τις  πεταλούδες στο στομάχι  όταν φιλήσαμε δύο χείλη άγνωστα, τον κόμπο στο λαιμό όταν θελήσαμε να μιλήσουμε αλλά κρατηθήκαμε.

Ξεχάστηκαν τα βλέμματα που έσκαβαν την ψυχή, τις σκέψεις  που γινόντουσαν όνειρα δύο ανθρώπων που κοιμήθηκαν πρώτη νύχτα μαζί.

Στη δίνη των καιρών ξεχάσαμε τις  αγκαλιασμένες  βόλτες  λουσμένοι ο ένας  στη μυρωδιά του άλλου, τις γκριμάτσες  και τις φωνές του πρόσκαιρου εκνευρισμού με αφορμή το τσίμπημα της  ζήλιας.

Ξεθώριασαν οι αναμνήσεις των πρώτων  εν έρωτα  διακοπών, ξεχάστηκαν τα μάτια, τα χείλη, το άγγιγμα, το πάθος, το λάθος, τα μη και τα ναι.  Ξεχάσαμε να ερωτευόμαστε και να ομορφαίνουμε μέρα με τη μέρα! Να δακρύζουμε μόνο και μόνο γιατί μας έλειψε ο κάποιος. Ξεχάσαμε να  πίνουμε για να ξεχάσουμε, να μένουμε άυπνοι στη σκέψη του άλλου  όταν τα  λόγια εκείνα, κάρφωσαν στο μυαλό μια αμφιβολία.

Αχ! ξεχάσαμε να ερωτευόμαστε και να τραγουδάμε  στίχους  που μας ανεβάζαν στο μπλε του ουρανού και στη συνέχεια μας  έριχναν στα πατώματα!

Και κάπως έτσι  σήμερα,   παραδομένοι στο εφήμερο, στο καθόλου και στο “άστο γι ‘ αργότερα”, ζούμε τον έρωτα μέσα από τα λόγια του πρωταγωνιστή μιας ταινίας που αύριο θα την έχουμε ξεχάσει!

“What Love No Longer Finds”

…And somehow, with all the things that occupy us daily, and the difficult awareness of what’s happening around us, and above all, within us, we forgot how to fall in love.
We forgot!.. what it feels like to flirt with meaning. To look at someone and speak with your eyes, even before you truly know them.
We forgot the heartbeat in anticipation of a date, the butterflies in our stomach when we kissed unknown lips, the knot in our throat when we wanted to speak but held back.
We forgot the glances that dug into the soul, the thoughts that turned into dreams for two people spending their first night together.
In the whirlwind of these times, we forgot the embraced walks, bathed in each other’s scent, the faces and voices of fleeting irritation stirred by a pinch of jealousy.
The memories of first love vacations have faded, the eyes, the lips, the touch, the passion, the mistakes, the maybes and the yeses have been forgotten. We forgot to fall in love and to beautify our days little by little! To shed tears simply because someone was missed. We forgot to drink to forget, to stay awake thinking of the other when certain words planted doubt in our minds.
Ah! We forgot to fall in love and to sing lyrics that lift us to the blue of the sky only to crash us back to the ground!
“And just like that, today—surrendered to the fleeting, to the nothingness, and to the everlasting ‘I’ll do it later’—we live out love through the words of a movie protagonist we’ll have forgotten by tomorrow.”